مزه

سالاد رشته (noodle salad)

مواد لازم براي دو نفر (اين غذا رو ميشه در يخچال يکي دو روز نگه داشت و بهش مرتب ناخنک زد، ولي به خاطر مايونز بهتره که بيشتر از دو روز نمونه. براي مهموني هم ايده آله، ميشه مواد رو زيادتر کرد)

۵۰۰ گرم رشته (ترجيحا ماکاروني نباشه، به عکس رجوع کن)

۴-۳ عدد خيارشور ۲۰۰ گرم کالباس ليونر ورقه شده

۴-۳ عدد تخم مرغ يک قوطي کوچيک کنسرو نخود فرنگي

نمک، فلفل فلفل قرمز، پودر سير (اگه داري)

 يک قاشق مربا خوري شکر ۵۰۰

-۴۰۰ گرم سس مايونز

يک فنجون ماست نصف فنجون روغن زيتون يا مايع (مثلا مازولا)

نصف فنجون آبغوره يا آبليمو يا سرکه (آبغوره از همه خوشمزه تره)

يک قوطي کوچيک کنسرو ذرت (در صورت تمايل)

يک قوطي کوچيک کنسرو قارچ (در صورت تمايل)

هر چيز ديگه اي که به ذهنت ميرسه و فکر ميکني که با ساير مواد هماهنگي داره

تخم مرغها رو در قابلمهء کوچيکي آبپز ميکني تا کاملا سفت بشن. در اين فاصله رشته ها رو در قابلمهء بزرگ با آب جوش فراوون و شور ميپزي تا حسابي نرم بشن (فقط مواظب باش شفته نشن). رشته ها رو در آبکش ميريزي و با آب سرد خوب ميشوري. تخم مرغها رو پوست ميکني ( بهتره کمي آب سرد روشون بريزي که پوستشون بهتر جدا بشه) و چهار قاچ ميکني و ميذاري سرد بشن (تو يخچال نذاري ها! چيز گرم رو تو يخچال نميذارن، يخچال خراب ميشه). خيارشورها رو ريز خرد ميکني. کالباس رو بلند و نازک ميبري. رشته ها رو در کاسهء مناسبي ميريزي (مناسب يعني به اندازهء کافي بزرگ باشه که بشه سالاد رو با سس خوب مخلوط کرد بدون اينکه بيرون بريزه). قوطيهاي کنسرو رو در آبکش (که حالا ديگه چيزي توش نيست) خالي ميکني و ميذاري آبشون بره و محتويات رو با کمي آب سرد ميشوري. همهء مواد رو در کاسه به رشته ها اضافه ميکني و خوب به هم ميزني (اگه دستهات پاک هستند و ناخنهات کوتاه و تميز ميتوني با دست مخلوطشون کني، وگرنه جان مادرت از دو تا قاشق استفاده کن!). سالاد رو ميچشي که ترشي و شوريش به اندازه باشه، بعد ميذاري نيم ساعت در يخچال خنک بشه و سس به خوردش بره. نوش جان!

(با تشكر فراوان از پانته آ، بابت تهيه مطلب فوق)

كوكوى سيب زمينى

مواد لازم
سيب زمينى ريز رنده شده (4 عدد)
روغن (براى سرخ كردن)
تخم مرغ (3عدد)
نمك، فلفل، زردچوبه ( به ميزان لازم)

طرز تهيّه:
سيب زمينى هاى ريز رنده شده و نپخته را فشار مى دهيم تا آب آن گرفته شود . سپس سيب زمينى را با تخم مرغ ها و نمك و فلفل و زرد چوبه به هم مى زنيم تا خوب مخلوط شوند.
در پايان روغن را گرم كرده و مواد را در آن مي ريزيم تا با حرارت ملايم بپزد. در تابه را هم مى گذاريم تا يك طرف آن پخته و سرخ شود. پس از سرخ شدن طرف دوم ، اگر كوكو خيلى خشك بود مى توانيم 2 قاشق آب گرم در مايه كوكو بريزيم تا كوكو نرم تر شود.

( شكى نيست كه در چند نوع مختلف مى توان كوكو سيب زمينى درست كرد. اين شايد سريع ترين(15 دقيقه) نوع آن باشد.)

مهمات برای يک آشپزخانه‌ی مجردی

( مطلب زير دقيقاً توسط دوست عزيز، پانته آ نوشته شده . فقط در توضيحش بايد بگم که همانطور که از اسم مطلب بر می‌آد اين وسايل برای آشپزی مجرديست. شايد برای دانشجويان در چند مورد بتوان تخفيف داد . جون مثلاً در خوابگاه‌های ايران از تمام وسايل آشپزی تنها ديگ و بشقاب با چند تا قاشق و چنگال هست و بقيه اگه لازم شد پس دوستی رو واسه چی گذاشتن!!)

فکر ميکنم بهتره قبل از اينکه به آشپزی کردن بپردازيم روشن کنيم که يک آشپزخونهء مجردی به چه وسائلی احتياج داره؟ اين وسائل برای هر آشپزخونه ضروری و اوليه هستند و داشتنشون واجبه:

- يک ديگ به اندازهء کوچيک (قطر ۲۰ تا ۲۵ سانت)، يک ديگ بزرگتر

- يک ماهيتابه (قطر ۲۸ سانت بهتره)

- يک آبکش پلاستيکی يا رويی

- ۲ بشقاب مسطح، ۲ بشقاب سوپ خوري، ۲ دست کارد و چنگال و قاشق، ۲ ليوان، ۲ فنجون و نعلبکي، ۲ قاشق چايخوري، ۲ پيشدستی (شورواشور لازم ميشه، تازه مگه همه اش تنها ميخواين غذا بخورين؟)

- يک کارد بزرگ و يک کارد کوچيک

- در باز کن ( مهم تر از اين چيزی نيست!)

- گوشت کوب

- يک قيچی بزرگ

- يک رنده با سوراخهای ريز و درشت (اگه ماشينی داشتيد چه بهتر)

- يک کفگير، يک قاشق بزرگ برای هم زدن (چوبی يا پلاستيکی)، يک ملاقه

- يک همزن (الکتريکی بهتره، دستی هم کافيه)

- دو تا سه کاسهء پلاستيکی يا فلزی به اندازه های مختلف

- يک تخته برای خرد کردن گوشت و سبزيجات

- يک ديس و يک کاسهء بزرگ چينی

- يک سفره يا روميزی پلاستيکی يا پارچه ای (ميدونم، روی روزنامه هم ميشه غذا خورد، ولی حيف اين همه زحمت پختن نيست؟ يه خورده سليقه داشته باشيد!) غير از اينها مواد غذايی اوليه ای هم هستند که بهتره هميشه تو خونه داشته باشيد و مواظب باشيد تموم نشن: - رب گوجه فرنگی - روغن - پياز - سيب زمينی - نمک و فلفل - زردچوبه - شير - کره - تخم مرغ - شکر

نيمرو

از بديهياته که همه به طور ذاتی بلدن نيمرو درست کنن. ولی نمی‌شه ازش ننوشت. نه مواد لازم می‌خواد و نه طرز تهيه و از اين جور بند و بساط‌ها. چهار جور می‌شه‌ نيمرو درست کرد!!

روش اول(سمبليک) : در اين روش ماهيتابه رو روی گاز می‌گذاريم و به مقدار لازم روغن ( اگه مايه دار باشين، کره) می‌ريزيم. بعد هم تخم مرغ رو می‌شکونيم . سپس نمک و فلفل رو اضافه می‌کنيم و ترجيحاً برای سفت شدن زرده بايد درش رو بذاريم. فقط در مورد شکاندن تخم مرغ بايد يه نکته دانشجويی بگم. اونم اينه که اگه بخواين تخم مرغ در سطح تابه پخش شه ( مهم از نظر بهينه سازی اقتصادی) نبايد روغن داغ بشه چون سريع خوش رو می‌گيره و پخش نمیشه!! اصلاً هم توصيه نمی‌شه مثل کارتون ها نيمرو رو بندازين هوا بعد که سه دور چرخيد بياد سر جاش. مگر اين که ... .

روش دوم(عمومی) : تفاوت اين روش با روش قبلی اينه که بعد از شکوندن تخم مرغ ، اقدام به هم زدن اون ها بکنيم. خوبيش اينه که زرده از اون قالب گرد در مياد و به درِ تابه برای سفت شدنش نيازی نيست!

روش سوم : در اين روش تخم مرغ‌ها رو در يک ظرف ( کاسه) می‌شکونيم و همون جا چند دقيقه بهم می‌زنيم و نمک و فلفل رو اضافه می‌کنيم . بعد ماهيتابه رو روی گاز گرم کرده روغن می‌ريزم و يه دفعه کل تخم مرغ‌ها رو می‌ريزيم توش. به نوعی کوکوی دانشجويیست!! شنيدم بعضی ها در همين روش شکر می‌ريزند و به عنوان عصرانه نوش جان می‌فرمايند . آزمايش من که جوابش در مورد طعم مثبت بوده است! راستی اشکال اين روش اينه که يه دونه ظرف اضافه تر کثيف می‌شه!!!

روش چهارم : خوب اين رو تو شبکه‌ی آموزش، ديدم و مسئوليت نمی‌پذيرم. يک قابلمه می‌گيريم و مقداری آب رو در اون به جوش مياريم. بعد که جوش آمد تخم مرغ رو توش می‌شکونيم!! تمام. مناسب برای افراد با مشکل چربی خون! برای اين که يه تفاوتی داشته باشيم با ديگران در انتها بايد بگم که زياده‌روی در مصرف تخم مرغ موجبات آسيب رسیدن به کبد ( همون جيگر!!!!) رو فراهم می‌کنه. در ضمن کلسترول بالای زرده برای افرادی که اضافه وزن دارن يا به هر دليلی مشکلی از اين باب دارن، می‌تونه محل اشکال باشه!!!

الکل گل گندم

انگار نه انگار اين جا وبلاگ آشپزيست. ولی امروز می‌خوام در مورد نحوه قاطی کردن الکل صحبت کنم. همون طور که می‌دونين الان تو ايران الکل طبی یه نام الکل اتحاديه در حال توليد هست. اين الکل که معروف به گل گندم هست هم اينک به طور مجاز در داروجانه‌ها و حتی سوپرها با قيمت 2500 تومان ( حدوداً 3 دلار) فروخته می شه. خيلی ها می‌گن که دولت بر اساس فشار سازمان حقوق بشر اقدام به توزيع اين‌ها کرده . چون مشروبات تقلبی با ضرر و زيان فراوان در سطح کشور به وفور هست. چون در خانه يکی از دوستان از ترکيبات اين الکل صددرصد بسی رنج بردم گفتم ترکيب ايده آل اونو خدمتتون بگم. گر چه اين الکل مشروب دانشجوهاست ولی الان در خانواده ها هم به سرعت در حال گسترشه! هم مطمئن ، هم ارزون و مقرون به صرفه!

مواد لارم کل الکل( 600 سی‌سی )

 يک ليتر آب معدنی (1000 سی‌سی)

آب ميوه برای اسانس

600 سی‌سی الکل رو با يک ليتر آب معدنی قاطی می‌کنيم. تا اين حا الکلی با درصد 37.4 دازيم که چير خوبيست. از اين جا به بعد به ظرفيت و مزاج بستگی داره. کافيه که مقدار خيلی کمی آب ميوه ( من آلبالو يا سيب تکدانه رو پيشنهاد می‌کنم) به اون برای رنگ اضافه ‌کنيم. فقط اگه خواستين مشروب پررنگی داشته باشين و درصدش هم بالا باشه از مقدار آب کم کنين و آب ميوه رو بيشتر کنين. چون خيلی دير رنگش پر رنگ می‌شه.

 نکته : از تکان های شديد جداً خود داری کنين. چون باعث ترکيبات نامطلوب الکل و اکسيژن ميشه!

نکته : بايد اذعان کنم که بهتره در خوردنش زياده روی نکنين. چون از يه حدی بيشتر بشه تا دو روز موجبات سنگينی شما ميشه!! ( تجربه من در حد يک سوم بود)

راستش هنوز ترکيب ايده آلی برای آب جو و الکل پيدا نکردم و با هر درصدی و آب جويی ، قابل مقايسه با موارد مشابه نبود!! اگه دارين دريابين. الکل رو که وارد بازار کردن. اميدوارم در ميکده رو هم باز کنن!

درباره وبلاگ

سلام من لوطی هستم، یعنی از دو روز پيش تا حالا شدم . اولين دليلی که باعث شد سردبيری اين جا رو قبول کنم اين بود که وارد جماعت بلاگيست بشم، تا بتونم در تجمعاتش شرکت کنم! D: ولی بعد ها ديدم چيز بدی هم نيست. خلاصه بايد بگم اين جا در مورد هر چيزی که مربوط به شکم بشه بحث خواهد شد. از غذا گرفته تا مزه‌های مناسب برای انواع مشروبات. چون مشروب خوری به طرز چشم‌گيری بين دانشجويان در هر حال گسترش هست. از طرف ديگه ما دو نوع دانشجو داريم. دانشجويان خوابگاهی و دانشجويانی که خانه مجردی دارند. که سيستم درست کردن غذاشون خيلی متفاوته. در خوابگاه چيزی به نام یخچال نداريم، چون یخچال‌ها مشترکاً در راهرو هست ، پس هر چی بذاری توش دو ساعت ديگه نيست! برای همين امثال سس و رب و خيلی چيزای ديگه تا حدود زيادی منتفيست. مگر اين که مقدار محدود لازم باشه و همين مقدار خريداری بشه. تنها تضمينی که به شخصه سعی می‌کنم بدم اينه که غذاها اگر خيلی تنبلی نباشه حداقل وقت‌گير هم نباشه. مثلاً پختن آب گوشت به سرخ کردن سيب زمينی ارجحيت داره چرا که اولی رو ميذاری بعد خداحافظ تا 10 ساعت ديگه. ولی دومی بايد تمام مدت بالاسرش باشی! هر کس ازاين جور غذاها بلده؛ از هر نوع ايرانی،چينی، عربی و ... کافيه به من ميل بزنه تا با ذکر نامش در وبلاگ گذاشته بشه! فقط قبلش با استانداردها ( زمانی، اقتصادی، کاليبری) مقايسه می‌کنم. شعار وبلاگ : زنده‌باد تخم مرغ و آب هندونه !!!!! فعلاً بای !

سخن اول

به نام حضرت دوست

خوب اين هم وبلاگ آشپزی. راستش تو اين وبلاگ من صاحب امتياز و مدير مسئول هستم و سردبيری رو به عهده دوستم ، « لوطی» می‌سپارم. پس اصلاً اين جا تو مايه‌های سردبير خودم نيست.شايد اين ، اولين و آخرين پستم باشه.
بايد بگم نه من و نه اون سر رشته‌ی چندانی در آشپزی نداريم!!! و نيازی هم نمی‌بينم که داشته باشيم. پس شما هم اگر غذايی بلدين که منطبق بر اصول دانشجويست ( اقتصادی ، زمانی و کاليبری!! ) ما رو بی‌نصيب نذارين!

همواره ايزد از ساغر سرشار نوشتان دهاد!